Америкт бичсэн тэмдэглэл #2

Дахиад л сайн байна уу хавтас нь гандчих вий гэж хайрлан нандигнадаг дэвтэр болсон блог минь... Эх нутгаасаа жилийн газрын зайтай байсан ч үргэлж хамт байдагт чинь талархаж байна тэмдэглэл минь..

***

Үг хэлэхгүй байсан ч
чи намайг сонсож чадах уу?
Үй олон инээд, цуурай дундаас
санаа алдахыг минь ялгаж таних уу?
Үнсвэл,
уруулын чинь эд эс бүхэн
ширхэг ширхэгээрээ
үүл болоод нүүчихгүй байгаа?
Үргэлж л уруул дээр тээглэгч тэр үгээ
догдлон байж хэлвэл
шувуунд хувилаад
үргээд нисчихгүй байгаа?

Олонхид зориулсан цөөн хэдэн үг...

Засах гээд бүр муухай болгочихсон
олон нөхөөстэй цамц шиг
Залгаатай хүмүүс...
Өчигдөр алгадсан хацраасаа
өнөөдөр уучлал гуйдаг
Өрөвдмөөр хувирамтгай хүмүүс...

Зангидсан хөмсөг,
цацсан шүлснийхээ араас
инээмсэглэл залгаж
бүр үнсэж ч чадах
Загас барьж хамт шарж идчихээд
маргааш нь өнөөх нуурандаа
Загас болчихсон сэлж байж ч мэдэх
замбараагүй хүмүүс...

***

Шиврээд дуусчихсан борооны дараа

чиний тухай бодох...

Чиний тухай бодож суухад

чийг үнэртэх...

Шийдвэр гаргах хэцүүг мэдэн

чимээгүй суух...

Чив чимээгүй суух тусам

чиний л тухай бодлууд...

Болоод л өнгөрчих агшнуудыг

хадгалан үлдэх тухай

Бороо зогссоны дараа

нойтон өвс ширтэнгээ бодох...

Цонхруу харж удаан хэвттэл...

Цонхоор бороо,
Бас янз янзын уйтгар шагайна
Үүл өөрөө ч зүүрмэглээд унтчихмаар
Дэндүү уйтгартай бороо...
Нойтон далавчаа биш
Уйтгараа дааж ядсан болжмор
Нов ногоон зураг дээрх
Ганцхан дусал нулимс шиг...

Огт байхгүй хүнд дуралчихсан сэтгэлээ
Ойлгохоо болиод удаж байна
Салхи нэг л намуухан үнсэнэ
Сайхан биш гэж үү?

Хүсэхгүй бол март...

Санамсаргүйгээс бүх сайхан дурсамж эхэлдэг. Надтай яриа өрнүүлж, инээж, уйлсан хүн бүхэн үүнийг гэрчилнэ. Бид бүгд санамсаргүй л уулздаг. Санамсаргүй бид нэгнээ олж, санамсаргүй...

Би чамд зориулж олон ч удаа үгээ бэлдсэнсэн. Гэвч би ямар хэнэггүй билээ? Чиний төлөө сэтгэлээ хурцалж, чамд л зориулж шүлэг бичиж ч үзлээ. Гэвч одоо итгэл найдвар хэм хэмжээнээсээ хэтэрч байна. Би нээлттэй, миний сэтгэл зүй хангалттай нээлттэй. Миний тухай бодлоо илчилж ганц захиа, ядаж, ганц үг бичтэл чинь би сэтгэлийн цонхоо чиний өмнө хааж байна. Надад би "Дэндүү яараад байна" гэж хэлсэн. Гэтэл чи намайг "цайгаар", "цагирган боовоор" дайлж болноо доо? Бүгдийг байгаагаар нь хэлдэг чинь сайшаалтай. Би шударга хүмүүст дуртай. Амьдрал бидэнд ямар их амттан бэлдсэнийг хараач...
Сайн байна уу?
Магадгүй, баяртай.



Хүний чарганд битгий суу. Орос ардын үгнээс.

Америкт бичсэн тэмдэглэл #1

Сайн байна уу? хайрт блог минь, мөн үүнийг сонирхон уншиж суугаа найз минь. Өнөөдөр 2011 оны 5р сарын 31. Би Америкийн Нэгдсэн Улсад ирээд 5 хонолоо. Гэнэт л энд ирчихсэн нэгэн зочид буудлын үүдний танхим дахь ганц ширээний урд суугаад блогоо нээж үзэж байх юм. Баруун тийшээ харвал буудлын автомат хаалга хүн орж гарах болгонд нээгдэж хаагдаад, нээгдэх болгонд нь зөөлөн бүлээн агаар мэдрэгдээд жижигхэн шувууд шулганах сонсогдох юм. Гадаа талбай нь тийм ч том биш ганц хоёрхон машин үзэгдэнэ. Энд тэндгүй л нов ногоон модод, бүгдийг нь хөөрхөн хэлбэрт оруулаад засчихсан. Тэнгэр өөд нь харвал цайвардуу бүдэгхээн цэнхэр туяа үзэгдэх юм. Харин дотор бол агаар цэвэршүүлэгчийн бүдэгхэн дууг үе үе дугарах утас, утсаа авч олон үг урсгах буудлын ажилчин эмэгтэйн дуу хоолой нам дарж орхино. Энд их тухтай юм аа...

Бороотой болзооны зураглал

Гэв гэнэт бороо асгаж
Гэзгийг чинь норгосон тэнгэрт баярлана
Уянгат байгалийн нойтон үзэсгэлэн
Улам ч яруу улам ч энхрий

Бороон дунд гоо сайхнаар шүхэр хийгээд
Болжморын далавч шиг цагаахан мутраар хүзүүгээн гоёод
Тэнгэрийн оронд инээмсэглэлийг чинь шохоорхон ширтээд
Тэнгэрээс биш уруулаас чинь унах бороог амтална

Хөл нүцгэн залуухан дурлалыг өндөрт өргөн
Хөвөн үүл мэт зөөлөн уруулын сайхныг бахдан
Тэнгэр хэрвээ бороогоо зогсож нам гүмхэн болчихвол
Тэвэрт минь байгаа хүн шувуу нисчих ч юм шиг

Бороонд цэцэг ургадаг гэсэн яасан үнэн бэ
Бороонд норсон миний цэцэг ямар үзэсгэлэнтэй вэ
Тэвэрт минь дүүлэх шувуухай минь битгий нисээрэй
Тэнгэрээс асгарах шидэт бороо минь битгий зогсоорой

Тагтан дээр

Тагтан дээр өвс зуусан болжмор миний сэтгэлд зураг болно
Танил дотно бүх зүйл нэг л өдөр ор сураггүй арилна
Тасалгааны цэцэг ургаж ургаж хамгийн сүүлд гуниг болно
Таны миний амьдрал улирч одоод бас л нэг нулимс болно

Дурлаж амжаагүй охид цаг хугацааны төгсгөлд хүсэл болно
Дулаахан харц нь хэн нэгний зүрхийг хутга шиг зүснэ
Хайр нэхэж төрсөн хүн бүхэн гомдлын эцэст уучлал болно
Хамгийн сүүлийн мөр шүлэг зүгээр л хэсэг цаас болно.

Тавдугаар сарын анхны бороо

Тавдугаар сарын бороо
Тавдугаар сарын анхны бороо
Тавдугаар сарын анхны бороо хоёр өдөр хоёр шөнө үргэлжилнэ...

Тавдугаар сарын бороо намайг санажээ
Хоёр өдөр хоёр шөнө үргэлжилсэн ч зогссонгүй
Гурав дахь өглөөгөө нарыг халхалж намайг норгосоор...

Ингэх хэрэг байсан гэж үү
Хоёр өдөр чамайг харж
Хоёр шөнө бодолд автлаа
Хүйтэн жихүүн дуслууд чинь
Хоёр хоног жиндээлээ...

Тавдугаар сарын анхны бороо
Санаснаас минь шал өөр юм...

Бороо чи хааяа л бодол хөглөн зүсэр
Хүйтнээр биш дулаахнаар над дээр шивэр
Нарыг халхалж биш алтан туяаг нь зүсэж шивэр
Намайг жиндээж биш надад онгод хайрлаж зүсэр

Солонго татаж жимс ургасан тийм л борооноор
Ногоон навчин дээр бороон тухай шүлэг эхлүүлье...